პირველი შეხვედრა დონორთან ან საგრანტო მრჩეველთან ხშირად წყვეტს, რამდენად სწრაფად გადავა თქვენი იდეა განაცხადის ფაზაში. სანამ დროს დანიშნავთ, ღირს რამდენიმე კონკრეტული დოკუმენტის და მონაცემის შეკრება, რომ საუბარი არ გადაიზარდოს ზოგად მსჯელობაში.
კონსულტაცია ეფექტურია მაშინ, როცა მასზე მოდიხართ არა მხოლოდ იდეით, არამედ საბაზისო ინფორმაციით: ვის ემსახურება პროექტი, რა პრობლემას პასუხობს და რა რესურსი გაქვთ უკვე ხელთ. ეს საშუალებას აძლევს მრჩეველს, პირველივე შეხვედრიდან გითხრათ, რომელი დონორის პრიორიტეტებს შეესაბამება თქვენი მიმართულება და რა ხარვეზებია განაცხადში მოსალოდნელი.
ქვემოთ ჩამოთვლილია ის მინიმუმი, რაც პრაქტიკაში აჩქარებს პირველ საუბარს და ამცირებს განმეორებითი შეხვედრების საჭიროებას.
მოკლე აღწერა, თუ ვინ ხართ, რა გააკეთეთ ბოლო ორი წლის განმავლობაში და რა გუნდი გყავთ. არ არის საჭირო სრული ანგარიში — საკმარისია ერთი ფურცელი, რომელიც მრჩეველს კონტექსტს აძლევს.
ჩამოაყალიბეთ, რა პრობლემას აგვარებთ, ვისთვის და რა შედეგს ელით. თუ იდეა ჯერ ბუნდოვანია, დაწერეთ ის, რაც ზუსტად იცით — დანარჩენს კონსულტაციაზე ერთად დააზუსტებთ.
არ გჭირდებათ დეტალური ხარჯთაღრიცხვა, მაგრამ მიახლოებითი მასშტაბი — რამდენი გჭირდებათ და რა ძირითადი ხარჯებია — დაეხმარება მრჩეველს, შემოგთავაზოთ შესაბამისი დონორები და გრანტის ზომა.
თუ უკვე მიმართეთ დონორებს და მიიღეთ უარი, თან წაიღეთ ის მასალები. უარის მიზეზების გარჩევა ხშირად უფრო მეტს იძლევა, ვიდრე ახალი იდეის განხილვა ცარიელ ფურცელზე.
როცა ეს ოთხი ელემენტი მზად გაქვთ, კონსულტაცია გადაიქცევა კონკრეტულ სამუშაო შეხვედრად: განიხილავთ დონორების პრიორიტეტებს, განაცხადის სტრუქტურას და შემდეგ ნაბიჯებს. დანარჩენი უკვე პროცესის საკითხია.